|
|
|
 Reisverhalen Laos | | Al onze belevenissen in Laos, het meest recente bericht staat bovenaan. |
| Waarheen, waarvoor...? | | Op een ochtend tijdens het ontbijt treffen we Adam en Richard, Adam kennen we nog van Pakse. De heren zijn wel in voor een feestje en vertellen dat er vanavond een verjaardagsfeest is. Beide heren bes [lees verder] |
| Come to my Island | | Na al deze inspanningen vinden de dames het wel weer tijd worden voor een vakantie. Reizen is per slot van rekening best vermoeiend! We kiezen Don Det uit, een van de 4000 islands, in het uiterste zui [lees verder] |
| Koffie, koffie, lekker bakkie koffie | | Vandaag staat onze trekking in het teken van de koffie en de thee, en dat merken we gelijk! Om 8 uur ‘s ochtends zitten we dan ook al aan de verse Laotiaanse Arabica Koffie, weliswaar koud, maar een k [lees verder] |
| De paden op, de lanen in... | | En met frisse moed gingen ze..de beide dames! De Teeva’s verruild voor ieders een paar stoere bergschoenen. Geen flauw idee wat zo’n tweedaagse Trekking over het Bolaven Plateau nu precies inhield. Sa [lees verder] |
| Sinterklaas, wie kent hem niet? | | De laotiaanse kinderen in ieder geval niet. Guus vond het dan ook een goed idee om deze Nederlandse traditie hier voort te zetten. In opdracht van Nicolaas is Guus op visite gegaan bij Delta Coffee in [lees verder] |
| What's the name of the game? | | Bij Leena's Guesthouse kregen we die s'avonds een warm onthaal. En nog gratis koffie ook! Beter! Dat Savannakhet niet echt de "place to be" is, bleek de volgende dag; troosteloze straten en ee [lees verder] |
| Hjir bin ik, wer bisto? | | In Savannakhet komen we erachter dat onze bijbel, de Lonely Planet de plank soms flink mis slaat wat de Guesthouses betreft. Saisouk Guesthouse is volgens hen recommended. De Tuk Tuk chauffe [lees verder] |
| Start spreadin' the news, I'm leaving today! | | De hoofdstad van Laos, Vientiane, heeft niet dat magische wat de meeste hoofdsteden hebben. Laos heeft sinds 1975 een communistisch regime en dat heeft de stad omgetoverd van een levendige Frans Kolon [lees verder] |
| Every rose has it's thorne | | De avondbus zet ons rond middernacht uit in Vang Vieng, een backpackersoord wat in vele boeken beschreven wordt als een Fairy Tale. Daar zie je in het pikkedonker nog niet echt veel van en wij zoeken [lees verder] |
| Ik heb een potje met...? | | God straft meteen blijkt de volgende ochtend. De lariam is bij Alie de afgelopen nacht niet goed gevalen dus Alie heeft zich vandaag ook geabonneerd op de Komohuisvuilzakken. Vandaag gaan we potten be [lees verder] |
| Ik heb een toe-toe-toeter.... | | Na 5 dagen besluiten we verder Laos in te gaan. We bestellen een mooie VIP-bus voor de 10 uur durende rit naar Phonsovan. Dat VIP is hier wel heel bijzonder. Airco is Adko (alle deuren kunnen open), e [lees verder] |
| Ik zie een muis.....! | | In Luang Prabang huist een hele grote muis: Big Brother Mouse. Deze muis staat voor een schoolboekenproject. In Laos is het nog niet gebruikelijk dat kinderen les krijgen uit boeken. Het lezen gebeurt [lees verder] |
| J’aime, j’aime la vie! | | Vorig jaar rond deze tijd kwamen we op het lumineuze idee om deze reis te maken. Nu een jaar later zitten we in Luang Prabang, een stadje met een frans koloniaal verleden, en dat is te zien! Prachtige [lees verder] |
| Across the Borderline | | Met pijn in het hart laten we Thailand achter ons en staan we laat in de middag aan de grens met Laos. We stappen in een wankel longtailbootje en een oud mannetje maakt met ons de oversteek over de Me [lees verder] |
|
|
|
|
|